Meta Açıklaması: Bir oyundan çok daha fazlası! Fütüristik dünyası, distopik felsefesi ve oyun dünyasında eşi benzeri olmayan çoklu son mekaniğiyle NieR: Automata’yı Teknotalya farkıyla inceliyoruz.
Oyun dünyasında hikaye anlatımı genellikle sinemayı taklit eder; ara sahneler girer, karakterler konuşur ve biz sadece çizgisel bir senaryoyu takip ederiz. Ancak dahi yönetmen Yoko Taro imzalı NieR: Automata, oyun medyumunun kendi dinamiklerini kullanarak hikaye anlatmanın ne demek olduğunu tüm dünyaya kanıtlayan fütüristik bir başyapıttır. Square Enix tarafından yayınlanan ve PlatinumGames’in kusursuz aksiyon mekanikleriyle harmanlanan yapım, sadece bir "hack and slash" dövüş oyunu değil; insanlığın, varoluşun ve bilincin sınırlarını sorgulayan dijital bir felsefe kitabıdır.
Dünyanın Sonu ve 2B ile 9S’in Amansız Savaşı
Oyun, uzak bir gelecekte, uzaylılar tarafından istila edilmiş ve insanlığın Ay'a kaçmak zorunda kaldığı distopik bir dünyada geçiyor. İnsanlık, dünyayı geri almak için YoRHa adı verilen fütüristik bir android birliği kurmuştur. Biz de bu birliğin en seçkin üyelerinden olan, soğukkanlı savaşçı 2B ve onun meraklı, duygusal tarama ortağı 9S'i yöneterek dünyadaki istilacı "makine yaşam formlarına" karşı savaşıyoruz. Ancak bu savaş ilerledikçe, yok etmeye programlandığımız makinelerin yavaş yavaş insan taklitleri yapmaya başladığını, felsefe öğrendiğini ve duygular geliştirdiğini fark ediyoruz.
Neden Sıradan Bir Oyun Değil? (Çoklu Son Mekaniği)
NieR: Automata’yı oyun tarihindeki en büyük ters köşelerden biri yapan şey, jenerik (credits) ekranı aktığında oyunun aslında bitmiyor oluşudur.
-
A, B, C, D ve E Rotaları: Oyunu ilk kez bitirdiğinizde (A Sonu), hikayenin sadece yüzeydeki küçük bir kısmını görüyorsunuz. Oyuna tekrar başlayıp aynı olayları bu kez ortağınız 9S’in gözünden ve onun hackleme yetenekleriyle oynadığınızda (B Sonu), arka plandaki tüm gizemler ve dramatik gerçekler aralanıyor. Oyunun asıl hikayesi, üçüncü kez başladığınızda (C ve D rotaları) tamamen yeni bir döneme evriliyor.
-
Dördüncü Duvarı Yıkan Final (E Sonu): Oyunun gerçek finali olan E sonu, oyuncu ile yapay zeka/oyun kodları arasındaki sınırı tamamen ortadan kaldıran, sinematik ve duygusal anlamda oyun dünyasında eşi benzeri görülmemiş bir deneyim sunuyor.
-
Kusursuz Müzikal Atmosfer: Keiichi Okabe tarafından bestelenen ve oyunun o anki aksiyon dozuna göre dinamik olarak değişen fütüristik/etnik müzikler, atmosferin trajedi ve yalnızlık hissini oyuncunun kemiklerine kadar hissettiriyor.
Teknotalya Yorumu
NieR: Automata, oynayan herkesin zihninde derin felsefi izler bırakan, "Makineler ruh taşıyabilir mi?" ya da "Bizi insan yapan şey et ve kemik midir yoksa seçimlerimiz mi?" sorularını taktiksel bir zekayla soran zamansız bir yapımdır. Keke, eğer BioShock ve Detroit gibi yapımları bitirdiysen, bu distopik geleceğe ve androidlerin varoluş sancısına kesinlikle şans vermelisin. Teknotalya forumlarında bu oyunun felsefi teorilerini ve saklı sonlarını sabahlara kadar tartışmaya her zaman hazırız!
Henüz kimse yorum yapmamış. İlk tartışmayı sen başlat.